நித்திரை

விழிக்கும்வரை
வித்தியாசமான
தாலாட்டு

அழகு

நிலவே
உன்னை
ஏன் நோக்க
என் மனைவி
என்னருகில் இருக்க

தமிழே ! கலைஞரே !

கலைஞரே!

எண்பத்தாறு வயது

யாரைய்யா சொன்னது?

எழுத்தால் ஆட்சியைப்

பிடித்தவர் நீர் !

உம்மால்

தமிழுக்குப் பெருமை
நீர் ஓர் ஆழ்கடல்
எழுதாத எழுத்தா

வரையாத ஒவியமா

தொடாத காவியமா

உம் பேனாவின்

மை மட்டும்

எப்படி ஐயா

சரித்திரம் படைக்கின்றது

சொல்லிக் கொடுங்கள்

நீர் ஓர் ஊற்று

அள்ள அள்ள குறையா

அமுத சுரபி

உம்மிடம் கற்றுக் கொள்ள

வாழ்நாள் போதாது

உம் காலத்திலேயே

உம் தமிழை

இரவல் வாங்கி -நாங்கள்

தாளை நனைக்கின்றோம்

அது ஒன்றே போதும்

உம் பேனா முனை

வலிமையைப் போல்

பல்லாண்டு வாழ

இறைவனிடம்

கெஞ்சுகின்றோம் - வாழ்க !

கறுப்பு தான்..........

கறுப்புக்கு

முதல் மரியாதை

கொடுத்தவன் நீர்!

வெள்ளைக்குள்

கறுப்பு முதல்வனாக
நுழைந்தவன் நீர்!

ஒபாமா - நீர்

ஒப்பற்ற மாவீரன்

உயர்வாய்!

உன் வரவால்

வெள்ளை மாளிகை

மின்னுகின்றது

விண்ணும் மண்ணும்

உன்னை வாழ்த்தி

வணங்குகின்றது!

வேட்பாளர்

"அம்மா... தாயே! ! "

எட்டிப் பார்த்தேன்

பிச்சைக்காரனல்ல !

ஊக்கம்

ஊசலாடும் உயிரைக் கூட

உட்கார வைத்து

நடக்க வைத்து

நிமிர வைத்து

உயர்வான சிந்தனைக்கு

உந்து தள்ளி

ஒய்யாரமாய்

நடை போட வைக்கும்

மாபெரும் சக்தி

சோர்வில்

பிணமாக

நடமாடுவோர் சிலர்

ஊக்கத்தில்

இமயத்தைத்

தொட்டோர் பலர்

நீர்......

எந்த ரகம் ?

நீயுமா ?

விலைவாசி ஏற்றம்

சிக்கல்வாசி சீற்றம்

இயலாமையின்

குறுக்குவழி

தற்கொலை!

இருபது அடி உயரத்தில்

தூக்கில் தொங்கினான்

சாகவில்லை!

நோக்கினான்

சிரித்தது தூக்குக்கயிறு.

விலைவாசி மட்டுமா

எல்லாவற்றிலும் ஏற்றம்

ஏன் என்னை மட்டும்

ஏற்றவில்லை

என்னையும் ஏற்று !

ஏற்று

இருபதை

முப்பதாக்கு

உன்னை நான்

ஏற்றுக்கொள்கிறேன்!

வாயைத் திறந்தான்

இன்னும் மூடவில்லை!